Na imie mam Jestem - Mariusz Maslanka 41/52/19

Kolega, ktory wrocil do Polski, przywiozl mi przed wylotem cala walizke ksiazek, ktore postanowilam przeczytac mimo, ze ''normalnie'' pewnie bym sie nimi nie zainteresowala :) Jedna z takich lektur, byla wlasnie ta napisana przez Mariusza Maslanke o dosc intrygujacym tytule '' Na imie mam Jestem ''. 

Mala aktualizacja, co u nas slychac.

Dawno nie pisalam o tym, co u nas slychac. A nie slychac za duzo. To znaczy ten dom jest wiecznie glosny :D ale tak poza tym to u nas na szczescie spokojnie. Dni mijaja na zwyklej codziennosci, ale nie narzekam. Lepiej tak niz mialoby sie dziac cos zlego, prawda ? 

Czarna Madonna - Remigiusz Mroz 40/52/19

Zaczelo sie dobrze, a skonczylo beznadziejnie. Na poczatku czulam ekscytacje, troche sie balam, wyczuwalam naprawde dobry horror. Po jakims czasie historia zaczela ciagnac sie jak flaki z olejem. Nuda, na sile przeciagane sceny, czasami nawet juz smieszne czy tak pokrecone, ze lapalam sie na tym, ze nie wiem, co czytam. 

Szkoda. Mialam wielkie nadzieje zwiazane z ta ksiazka. Ale tak mysle, ze autor to juz chyba sam nie wiedzial, co pisze. Za duzo Earl Greya z wkladka chyba :P 

Chcialam byc tylko wolna - Hulya Kalkan 39/52/19

Nastawilam sie, ze bede mocno plakac czytajac ta historie. Tak sie jednak nie stalo, poniewaz zostala ona opowiedziana w bardzo rzeczowy sposob. Mozna nawet powiedziec, ze troche bez emocji. Mialam wrazenie, ze czytam jakis reportaz, a nie przejmujaca opowiesc walecznej Turczynki, ktora za wszelka cene chce sprowadzic swoje rodzenstwo z powrotem do kraju ich urodzenia, do ich ojczyzny, jaka sa Niemcy. 

Nie czulam zalu, nie uronilam lzy, ale wobec matki Hulyi odczuwalam wielka zlosc, za to jak traktowala swoje corki. 

Po tej lekturze jeszcze bardziej ciesze sie, ze urodzilam sie w Polsce, a nie w zadnym islamskim kraju czy islamskiej rodzinie, gdzie kobieta wlasciwie pozbawiona jest jakichkolwiek praw. 

Haul zakupowy pazdziernik/listopad

Chcialabym pokazac Wam, co tez ostatnio przytargalam z roznych sklepow. Nie za czesto teraz biegam do centrum, bo ani pogoda nie sprzyja, ani tez wyprawy z moim Miloszem nie naleza do najlzejszych. Przyzwyczajony do tego, ze tata mu wszystko kupuje, mam pozniej z nim rozne przygody i niekoniecznie bieganie po zapchanym centrum handlowym z jeczacym trzylatkiem nalezy do przyjemnosci. 

Staram sie troche podrasowac mieszkanie, w ktorym sobie zyjemy. Kupilam dywanik pod zlew, chociaz coraz czesciej mysle, zeby zakupic taka szafke, ktora ukryje nozke pod zlewem, a przy okazji bedzie mozna wrzucic tam papier toaletowy. Musialam tez kupic nowe szmatki kuchenne, bo stare juz sie zaczely wykruszac powoli. No i jeszcze mamy tutaj paste do zebow dla Milosza, sol do kapieli dla Milosza, szampon przeciwlupiezowy dla Nadii oraz dwa wklady do Blade.